Tuincoach

Af en toe vroegen mijn kinderen ’Mama, weet je nu al welk beroep je gaat kiezen?’. Keuzestress, het is me niet vreemd.

Een paar jaar geleden wist ik het echt niet meer. Met mijn diploma pedagogie leek ik wel overal heen te kunnen, maar de onderwijswereld bleek niet zo goed bij me te passen. Ik kleur te graag buiten de lijntjes en heb liever dat kinderen onder en op hun bank zitten dan braaf erachter.

In de zoektocht naar een job waarin ik mijn vele interesses kon bundelen, raadde een vriendin me aan om beelden te verzamelen die me raakten. Elke keer als ik een foto zag die me gelukkig maakte, knipte of scheurde ik – afhankelijk van mijn stemming die dag – de prent uit en verzamelde mijn vangst in een mapje.

In dezelfde periode deed ik fanatiek mee aan het ontspullen om de chaos in mijn hoofd het zwijgen op te leggen. Merci Marie Kondo! De magazines die ik tot dan toe bewaard had, mochten eindelijk weg. Maar pas nadat ik er de beelden uit had gehaald die me raakten.

Het was trouwens veel makkelijker om afstand te doen van mijn verzameling op deze manier, dan had ik ze toch niet voor niks bijgehouden al die jaren.

Het goede voornemen om de beelden ook echt in een plakboek samen te brengen, bleef een hele tijd met 1 januari verbonden.

Door VDAB verplicht om uit mijn bore-out cocon te kruipen, nam ik snijmes en lijmroller – want naast functioneel moest het voor mezelf vooral mooi worden – en ging aan de slag.

Het was echt zoeken om al die totaal uiteenlopende prentjes in dat ene boek te krijgen, maar door te passen en proberen leek er eindelijk een soort van logica in te komen en kon ik het gekozen materiaal sorteren in verschillende categorieën.

Daar zat ik dan met mijn mooie plakboek vol wilde tuinen, lekkere taartjes en stijlvolle interieurideeën. Hoe moest ik hier nu een job van maken? Keuzestress kan echt verlammend werken. Ik werd er in mijn eentje niet wijzer van.

Het was pas toen ik het boek aan mijn loopbaancoach toonde en er volgens haar wel een rode draad in te zien was, dat ik inzag dat deze oefening meer was dan een veredelde opruimactie.

De kinderen zijn ondertussen helemaal mee met het idee. Ze volgen me zelfs op instagram zodat ze zicht krijgen op wat ik allemaal doe. En dat hun mama niet in één hokje past, hebben ze intussen ook al door.

Pas jij ook niet in één hokje? Daar is helemaal niks mis mee. Er bestaat zelfs een naam voor. Creatief generalisme. In alles en nog wat geïnteresseerd zijn en eigenlijk liever niet willen kiezen voor één ding.

Herken je jezelf in mijn verhaal? Neem dan contact op. Wie weet kan ik je helpen om ook je eigen job te creëren en het leven als werkende mens een heel stuk leuker en interessanter te maken.